ما ليـدلی د يو چـــــــــا ، د بنګړو په شور کې ژوند//
ما زده کړې د يوچـــــــــــــــــــا ، له مړونده شــــاعري
رڼا خوره وه خو ستا سترګې يې وهلې نه وې
له ما نه پرته خو بل هيچا هم ليدلې نه وې
د هغو خویندو لپاره کومې چې علم کول غواړې خو لدې حق څخه محرومې پاتې کیږې.
د لمر زرينې پيغلې له وړانګين مړوند نه اوس اوس \\\\\\ په څلي د ايرو يو بنګړى شرنګ را ولويدو
بیټ نیکه ورته دعاکړه پښتون ډیر شو
خوکه دیر شو بې ثمر شولوکنډیر شو
ته به دا غواړی چه رافتار په انسانيت وکړی تل \\\\\ خو هسی نه ده دلته وچ په زر ژوندون چليږی
د خپل خاوند د مېز د پاسه يې یو لیک ولیده. لیک يې راپورته کړه. په لیک کې لیکلي وو:
- ګمان کوم چې د بیمې پېسې به ستا او زمونږ د بچو د ژوند لپاره بس
پر سپین غربــــه دبلال آذان شــروع شي
لـــــه پامیره بــــه وارو نه د نیزو شي
تیارو کې به دې ګورمه ډېوې ځان سره وړمه
تا غواړمه له ستورو د آسمانه که رانه شې
ددې بې شرمې د ګوتې څنډيدو سره زه هم د کوټې په لور روان شوم چې را نارې يې کړي.
دې حرامې ته مو لږ نصيحت وکړې کنه خداې دې درباندې ودره وي
د ګلدانۍ په یوې ټوټې يې لیکلي وو: * مننه ښوونکیه! ورځ دې مبارک شه!*
هغې ورته په ډېر سکون ځواب ورکړه:
- بیا به اولاد رانه د خپل د پلار د نوم پوښتنه کوي، زه باید د هغه د پوښتې لپاره ځواب ولرم